wowosblog

Το να γράψεις το "πρώτο κείμενο" που θα "ανέβει" σε μια σελίδα ή ένα blog,  είναι πάντα κάτι πολύ ιδιαίτερο,  σηματοδοτώντας τους στόχους της προσπάθειας και την αλληλεπίδραση που φιλοδοξεί να αναπτύξει.

Το θέμα αυτού του blog είναι τόσο ενεργό και υπαρκτό που  κάθε ένας θα μπορούσε να γράψει αυτό το κείμενο,  αρκεί να έχει ένα πράγμα: να αγαπά τη δημιουργία σε όποιο επίπεδο ή να δημιουργεί το οτιδήποτε ή να έχει γύρω του ανθρώπους που το κάνουν.  Πρακτικά λοιπόν μιλάμε για πάνω για ένα εξαιρετικά μεγάλο τμήμα του πληθυσμού. 70%; 80%; Θα δείξει…

Τι είναι όμως η δημιουργία;

Είναι μόνο η ζωγραφική; Ο πηλός; Το ντεκουπάζ; Μήπως είναι και η ανακύκλωση υλικών; Οι τσάντες από συσκευασίες καπνού; Κουκούλια μεταξοσκώληκα και ρετάλια σε κοσμήματα; Συσκευασίες δημητριακών  που μετατρέπονται σε ντοσιέ; Είναι η ευρηματικότητα; Τσάντες από ξύλο; Κολοκύθες - νεραιδόσπιτα ως επιτοίχια φωτιστικά; Βότσαλα κολλημένα που φτιάχνουν φιγούρες σε κορνίζες; Είναι λαογραφία; Το πλέξιμο; Το κέντημα; Ο αργαλιός; Είναι βασική ανάγκη; Ραφή ρούχων; Γαστρονομικές ιδέες και προτάσεις; Διαπαιδαγώγηση μέσα από δραστηριότητες;

Θα μπορούσα να γράφω πολλές μέρες αλλά ήδη πιάσαμε όλοι το νόημα. Η δημιουργία δεν ορίζεται ποτέ ακριβώς και είναι κάτι που πάντα έφερνε εξέλιξη και ευφορία στη ψυχή.

Στη χώρα μας εν μέσω κρίσεως ( οικονομικής, ηθικής, κοινωνικής...) το "φαινόμενο" δημιουργία άνθισε πιο πολύ από ποτέ. Νέοι άνθρωποι ασχολούνται όλο και πιο πολύ με "ξεχασμένες μορφές" τέχνης.

20χρονες που πλέκουν φορέματα με βελονάκι το 2017! Ναι! Μια «στροφή»,  η οποία υποδηλώνει σαφώς "άγχος" σε ίνα λαό που επί χρόνια επαναπαυότανε και απλά ζητούσε χωρίς να δημιουργεί.

Αυτό το λες και εξέλιξη ακόμα και με "άτσαλο" τρόπο!

Ήρθε λοιπόν το θέμα (μετά από πολλά που έχουν δει τα μάτια μας ) στο τι γίνεται τελικά με αυτό το «φαινόμενο»; Άνθρωποι ενθουσιώδεις που δημιουργούσαν ακατάπαυστα,  δεν έχουν πλέον άλλα άτομα να δωρίσουν αυτά που δημιουργούν. Από την άλλη,  ο κόπος είναι γιγάντιος. Χρήματα για υλικά δεν υπάρχουν γιατί η ανεργία τσάκισε.  Οπότε όλο και το αφήνεις γιατί αν σκεφτείς να πουλήσεις τότε θα  είσαι "παράνομος" (ναι σε εισαγωγικά όσο αφορά εμένα) ή πρέπει να πουληθείς ολόκληρος για να βγάλεις τα απαραίτητα χαρτιά ωστε να μπορείς να φτιάχνεις κασκόλ στο σαλόνι σου και να τα πουλάς περίπου 7-10 το ένα!!!!!!

Κάπως έτσι φτιάχτηκε το wowo's (working women stories) ως  ενημερωτική δράση και τώρα παίρνει και τη μορφή ενός blog.  Oνομάστηκε έτσι λίγο πριν γίνει ένα «μπαμ»  δημιουργών στα μάτια μας... Ο λόγος που δόθηκε έμφαση στη γυναίκα είναι γιατί απλά όταν ακούμε οικοτεχνία ο νους πάει σε κάποια άνεργη κυρία παρά σε ένα κύριο που το κάνει για χόμπι. ( Πάντως τις ξύλινες τσάντες που προανέφερα τις κατασκευάζει ένας εκπληκτικός επιπλοποιός στη Θεσσαλονίκη που λατρεύει να δημιουργεί κάτι διαφορετικό με το βασικό υλικό της εργασίας του. Θα προσπαθήσουμε σύντομα να έχουμε και μια μικρή συνέντευξη όπως και φωτο!)

Σκοπός; Μεγαλεπήβολος. Πάνω από όλα ενημέρωση, μια πλατφόρμα που αφορά όλους τους δημιουργούς ανοιχτή για ερωτήματα, ιστορίες που θα φτιάξουν τη διάθεσή μας, θα μας εμπνεύσουν και θα μας δίνουν το κουράγιο να μη σταματήσουμε. Επίσης, οργάνωση  events που θα φτιάχνουν τις μέρες μας και θα αφορούν τη δημιουργικότητα σε κάθε κομμάτι της καθώς και συνεχόμενη προσπάθεια να βρεθεί μια λύση στο θέμα να βρεθεί μια νόμιμη και καθαρή λύση ώστε η οικοτεχνία να βρει τη θέση της στην αγορά και να αποτελέσει διέξοδο για χιλιάδες δημιουργικούς ανθρώπους.

Κι αν ο κόσμος είναι τρελός... η δημιουργία είναι η καλύτερη ψυχοθεραπεία.

Καλό μας ταξίδι.

Εγγραφείτε να μαθαίνετε νέα μας